پروفایل اشتراکی daneshchi

بسم‌الله‌الرّحمن‌الرّحیم
الحمدلله ربّ‌ العالمـین و الصّلاة و السّلام علی سیّدنا و نبیّنا ابی القاسم المصطفی محمّد و علی اله الاطیبین الاطهرین المنتجبین الهداة المـهدیّین المعصومـین المکرّمـین سیّما بقیة الله فی الارضین. انشا در مورد زندگی در کلبه اللّهمّ صلّ علی فاطمة بنت نبیک و زوجة ولیّک و امّ السبطین الحسن و الحسین سیّدی شباب اهل الجنّة الطّهرة الطّاهرة المطهّرة التّقیّة النّقیّة الزّکیّة سیّدة نساء اهل الجنّة اجمعین. انشا در مورد زندگی در کلبه اللّهمّ صلّ علی ولیّک علیّ بن موسی عدد ما فی علمک صلاة دائمة بدوام ملکلطانک. اللّهمّ سلّم علی ولیّک علیّ بن موسی عدد ما فی علمک سلاماً دائماً بدوام مجدک و عظمتک و کبریـائک.
خدای متعال را سپاسگزاریم کـه یک بار دیگر و یک سال دیگر این فرصت را بـه ما عنایت فرمود کـه در ذیل و ظلّ بارگاه حضرت ابی الحسن الرّضا (علیـه الصّلاة و السّلام) با شما برادران و ان عزیز، انشا در مورد زندگی در کلبه زائران و مجاوران مشـهد رضوی ملاقات کنیم.
ایرانیِ زیرکِ مسلمان، نوروز باستانی را با عقیده‌ی خود و به شکل دلخواه خود، تغییر داد؛ قالب نوروز و صورت نوروز را نگه داشت، محتوای آن را عوض کرد. نوروز باستانی، نوروز پادشاهان بود؛ فرصتی به منظور سلاطین و حکّام مستبد بود؛ به منظور اینکه شکوه خود و عظمت ظاهری خود را بـه رخ ملّتها بکشانند و بنشینند از آنـها هدیـه بپذیرند. حتّی درون زمان بنی‌امـیّه و بنی‌عبّاس کـه نوروز بـه دربارهای خلافت اموی و عبّاسی وارد شد، همان رفتار و سیره‌ی پادشاهان ورایـان فارسی باستان درون دربار آنـها عمل مـیشد. امّا ایرانیِ مسلمان، این نظم را، این قالب را به‌نفع خود تغییر داد؛ اگرچه این تغییر به‌صورت دفعی انجام نگرفته هست امّا شما امروز بعد از گذشتن قرنـها، مشاهده مـیکنید کـه نوروز بهانـه‌ای و وسیله‌ای هست برای ارتباط قلبی مـیان مردم و مـیان مبدأ عظمت و عزّت، یعنی ذات مقدّس باری‌تعالی. درون نوروز ایرانی، حقیقت نوروز یک حقیقت مردمـی است؛ مردم به‌مناسبت نوروز با یکدگر با صفا و محبّت رفتار مـیکنند؛ بـه یکدیگر تبریک مـیگویند و هدیـه مـیدهند. رسم و سنّت باستانی و پادشاهی، امروز بعد از گذشت سالها و قرنـها، درون نوروز وجود ندارد. درون ایّام نوروز و تحویل سال نو، شلوغ‌ترین و پرازدحام‌ترین مراکز درون کشور پهناور ما عبارت هست از بارگاه‌های مقدّس ائمّه و امام‌زادگان (سلام الله علیـهم). دیشب ــ درون نیمـه‌‌ی شب ــ درون این آستان مقدّس، صدها هزار مؤمن با دلهای پاکیزه، متوجّه مرکز عظمت و قدرت شدند، با خدای خود سخن گفتند، از گرداننده‌ی حالها گردش نیکوی حالت خود را طلب د و مراسم دینی بـه جا آوردند؛ بنابراین این نوروزی کـه امروز ما داریم، نوروز باستانی نیست، نوروز ایرانی است؛ نوروز ملّت مسلمانی هست که از قالب این مراسم کهن، توانسته هست برای خود سرمایـه‌ای فراهم کند و به سمت هدفهای خود پیش برود. امـیدواریم خداوند متعال بـه ملّت عزیز ایران کمک کند که تا این ابتکارات زیرکانـه‌ی اسلامـی را درون همـه‌ی مسائل و ‌در همـه‌ی موارد بـه کار ببندد. لذا امسال کـه ایّام نوروز با شـهادت بانوی بزرگ جهان اسلام، حضرت فاطمـه‌ی زهرا (سلام الله علیـها) مصادف است، یقیناً مراسم نوروز نباید هیچ‌گونـه منافاتی با تکریم و احترام بـه نام آن بزرگوار و یـاد آن بزرگوار داشته باشد؛ و یقیناً منافاتی پیدا نخواهد کرد. امروز من مطالبی را درون نظر گرفته‌ام کـه به شما برادران و ان عزیزی کـه در این اجتماع باشکوه حضور دارید و به همـه‌ی ملّت ایران عرض کنم.
بحث را با یک تأمّل قرآنی آغاز مـیکنم. خداوند متعال به منظور آنانی کـه وعده‌ی نصرت داده است، شرطی مقرّر فرموده است: انشا در مورد زندگی در کلبه وَ اِنَّ اللهَ عَلی نَصرِهِم لَقَدیر؛(۱) اَلَّذینَ اِن مَکَّنّاهُم فِی الاَرضِ اَقامُوا الصَلوةَ وَ ءاتَوُا الزَّکوة وَ اَمَروا بِالمَعروفِ وَ نَهَوا عَنِ المُنکَرِ وَ لِلّهِ عاقِبةُ الاُمور.(۲) خداوند متعال چهار شاخص را درون این آیـه‌ی شریفه به منظور آن مؤمنانی کـه قدرت درون اختیـار آنـها قرار مـیگیرد و از زیر سلطه‌ی قدرتمندان جائر خارج مـیشوند، معیّن کرده و وعده کرده هست که «اِنَّ اللهَ عَلی نَصرِهِم لَقَدیر»؛ خدای متعال قادر هست که یک چنین ملّتی را نصرت کند و یقیناً هم نصرت خواهد کرد. از این چهار شرط، یکی نماز است، یکی زکات است، یکی امر بـه معروف هست و دیگری نـهی از منکر. هر کدام این چهار خصوصیّت و چهار شاخص، یک جنبه‌ی فردی و شخصی دارند، لکن درون کنار آن، یک جنبه‌ی اجتماعی و تأثیر درون نظام‌سازی اجتماعی [هم] دارند. نماز با آن همـه راز و رمزی کـه در حقیقت نماز نـهفته هست که معراج هر مؤمن است، «قُربانُ کُلِّ تَقی»(۳) است، وسیله‌ی فوز و سعادت است، از همـه‌ی اعمال برتر و بالاتر است، حتّی نماز دارای جنبه‌ی اجتماعی هم هست. جنبه‌ی اجتماعی نماز این هست که یکایک مسلمانان به‌وسیله‌ی نماز با یک مرکز واحدی درون تماس مـیشوند. درون آنِ واحد درون وقت نماز، همـه‌ی مسلمانان درون همـه‌ی نقاطی کـه دنیـای اسلام گسترده است، دل را بـه یک مرکز واحدی متّصل مـیکنند؛ این اتّصال همـه‌ی دلها بـه یک مرکز واحد، یک مسئله‌ی اجتماعی است، یک مسئله‌ی نظام‌ساز است، معیّن‌کننده و شکل‌دهنده‌ی هندسه‌ی نظام اسلامـی است.
زکات کـه دارای جنبه‌های فردی هست و گذشت و اعطای «ما یحب» را بـه انسان مـی‌آموزد کـه خود این یک تجربه و آزمون بسیـار مـهم است، امّا یک ترجمان اجتماعی دارد؛ زکات درون استعمالات قرآنی، بـه معنی مطلق انفاقات هست اعم از زکات مصطلحی هست که درون آیـه‌ی شریفه‌ی «خُذ مِن اَموالِهِم صَدَقَةً»(۴) بـه آن اشاره شده است؛ زکات یعنی مطلق انفاقات مالی، [امّا] جنبه‌ی اجتماعی و ترجمان اجتماعی نظام‌ساز زکات این هست که انسانی کـه در محیط اسلامـی و جامعه‌ی اسلامـی، برخوردار از مال دنیوی است، خود را متعهّد مـیداند، مدیون مـیداند، طلبکار نمـیداند، خود را بدهکار جامعه‌ی اسلامـی مـیداند؛ هم درون مقابل فقرا و ضعفا، هم درون مقابل سبیل‌الله؛ بنابراین زکات با این نگاه، یک حکم و شاخص نظام‌ساز است.
و امّا امر بـه معروف و نـهی از منکر کـه در واقع بـه نوعی زیربنای همـه‌ی حرکات اجتماعی اسلام هست که «بِها تُقامُ الفَرائِض»؛(۵) امربه‌معروف یعنی همـه‌ی مؤمنان درون هر نقطه‌ای از عالم کـه هستند، موظّفند جامعه را به‌سمت نیکی، به‌سمت معروف، به‌سمت همـه‌ی کارهای نیکو حرکت دهند؛ و نـهی از منکر یعنی همـه را از بدی‌ها، از پستی‌ها، از پلشتی‌ها دور بدارند. هرکدام از این چهار شاخص به‌نحوی ترجمان ساخت و هندسه‌ی نظام اسلامـی است.
در حاشیـه عرض یم کـه این معنای مـهمّ امر بـه معروف و نـهی از منکر را نباید بـه مسائل زیر نصاب اهمّیّت منحصر کرد؛ بعضی تصوّر مـیکنند امر بـه معروف و نـهی از منکر منحصر مـیشود بـه اینکه انسان بـه فلان زن یـا فلان مردی کـه یک فرع دینی را رعایت نمـیکند تذکّر بدهد؛ البتّه اینـها امر بـه معروف و نـهی از منکر هست امّا مـهم‌ترین قلم امر بـه معروف و نـهی از منکر نیست. مـهم‌ترین قلم امر بـه معروف و نـهی از منکر عبارت هست از امر بـه بزرگ‌ترین معروفها و نـهی از بزرگ‌ترین منکرها. بزرگ‌ترین معروفها درون درجه‌ی اوّل عبارت هست از ایجاد نظام اسلامـی و حفظ نظام اسلامـی؛ این امر بـه معروف است. معروفی بالاتر از ایجاد نظام اسلامـی و حفظ نظام اسلامـی نداریم؛ هری کـه در این راه تلاش کند، آمر بـه معروف است؛ حفظ عزّت و آبروی ملّت ایران، بزرگ‌ترین معروف است. معروفها اینـها هستند: اعتلای فرهنگ، سلامت محیط اخلاقی، سلامت محیط خانوادگی، تکثیر نسل و تربیت نسل جوان آماده‌ی به منظور اعتلای کشور، رونق بـه اقتصاد و تولید، همگانی اخلاق اسلامـی، گسترش علم و فنّاوری، استقرار عدالت قضائی و عدالت اقتصادی، مجاهدت به منظور اقتدار ملّت ایران و ورای آن و فراتر از آن، اقتدار امّت اسلامـی و تلاش و مجاهدت به منظور وحدت اسلامـی؛ مـهم‌ترین معروفها اینـها هست و همـه موظّفند درون راه این معروفها تلاش کنند؛ امر کنند. نقطه‌ی مقابل اینـها هم عبارت هست از منکرها. ابتذال اخلاقی منکر است، کمک بـه دشمنان اسلام منکر است، تضعیف نظام اسلامـی منکر است، تضعیف فرهنگ اسلامـی منکر است، تضعیف اقتصاد جامعه و تضعیف علم و فنّاوری منکر است؛ از این منکرها حتما نـهی کرد.اوّلین آمر به‌ معروف هم خود ذات مقدّس پروردگار هست که مـیفرماید: اِنَّ اللهَ یَأمُرُ بِالعَدلِ وَ الاِحسانِ وَ ایتآئِ ذِی‌القُربی وَ یَنـهی عَنِ الفَحشآءِ وَ المُنکَرِ وَ البَغی؛(۶) خدا آمر بـه معروف و ناهی از منکر است؛ معروفها هم مشخّص شده است، منکرها هم معلوم شده است. وجود مقدّس پیـامبر معظّم اسلام (صلّی ‌الله ‌علیـه‌ و آله) از برترین آمران بـه معروف و ناهیـان از منکر است؛ آیـه‌ی قرآن [مـیفرماید] «یَأمُرُهُم بِالمَعروفِ وَ ینـهاهُم عَنِ المُنکَر»؛(۷) ائمّه (علیـهم‌السّلام) بزرگ‌ترین آمران بـه معروف و ناهیـان از منکرند؛ درون زیـارت مـیخوانید: اَشـهَدُ اَنَّکَ قَد اَقَمتَ الصَّلاةَ وَ آتَیتَ الزَّکاةَ وَ اَمَرتَ بِالمَعروفِ وَ نَهَیتَ عَنِ المُنکَر؛(۸) مؤمنین و مؤمنات درون هر نقطه‌ای از جهان اسلام آمران بـه معروفند کـه فرمود: وَ المُؤمِنونَ وَ المُؤمِناتُ بَعضُهُم اَولیآءُ بَعضٍ یَأمُرونَ بِالمَعروفِ وَ یَنـهَونَ عَنِ المُنکَرِ وَ یُقیمونَ الصَّلوةَ وَ یُؤتونَ الزَّکوة؛(۹) اینـها چهار پایـه‌ی اصلی به منظور نظام‌سازی هست که از هرکدام از اینـها، شاخه‌هایی منشعب مـیشود. نظام اسلامـی متّکی هست به اقامـه‌ی صلات، ایتاء زکات، امر بـه ‌معروف، و نـهی از منکر؛ یعنی انسجام و ارتباط اجتماعی و قلبیِ مـیان آحاد مردم درون نظام اسلامـی.
من همـین‌جا درون اوّل سخنان امروز خودم از این بحث مـیخواهم نتیجه بگیرم به منظور آنچه به‌عنوان شعار سال درون صحبت نیمـه‌شبِ دیشب بـه مردم عزیز عرض کردم. درون جامعه‌‌ی ما، درون کشور عزیز و پهناور ما، اسلام با هر منشأ اجتماعی افراد و با هر سلیقه‌ی اجتماعی، از همـه‌ی ما انسجام را، هم‌افزایی را، بـه یکدیگر کمک را مـیخواهد. دولتها درون نظام اسلامـی حتما مورد حمایت مردم قرار بگیرند؛ حتّی از سوی آنانی کـه به این شخص خاص درون دولت رأی ندادند هم حتما مورد پشتیبانی و حمایت قرار بگیرند؛ این حرفِ حقیقی و لبّ معنای انسجام اجتماعی و ملّی درون کشور اسلامـی ما است. همـه حتما به‌عنوان یک واحد، با دولتی کـه مسئول کار و بر سر کار هست اتّحاد کلمـه نشان بدهند و به آن کمک کنند؛ مخصوصاً درون آن مواردی کـه کشور با مسائل مـهم و چالشـهای مـهمّی روبه‌رو هست که درون این زمـینـه عرایضی خواهم کرد.
امروز وظیفه‌ی همـه‌ی آحاد ملّت این هست که از مسئولین کشور حمایت کنند و به مسئولین دولتی کمک کنند. این مخصوص این دولت نیست، مربوط بـه همـه‌ی دولتها است؛ دولتهایی هم کـه بعداً سرِ کار مـی‌آیند همـین خصوصیّت را دارند. اوّلاً بـه خاطر اینکه همـه‌ی دولتها دغدغه‌ی اصلی و اساسی‌شان حلّ مشکلات مردم است؛ البتّه ممکن هست توانایی‌های مختلفی داشته باشند و همـه درون یک ردیف نباشند؛ ثانیـاً ممکن هست که سلایق گوناگونی داشته باشند؛ امّا هدف درون همـه‌ی این دولتها عبارت هست از اینکه درون دوره‌ی مسئولیّت خود درون حدّ توان خودشان بتوانند مشکلات کشور را حل کنند. هر دولتی کـه در چهارچوب قانون اساسی بر سر کار بیـاید، دولت قانونی است، دولت مشروع است. مـهم نیست کـه چقدر و چه نسبتی از آحاد رأی‌دهندگان بـه این رئیس‌جمـهور یـا آن رئیس‌جمـهور رأی دادند؛ تعداد کاهش و افزایش آراء بـه محبوبیّت ارتباط پیدا مـیکند، امّا بـه مشروعیّت و قانونیّت ارتباطی ندارد. هری با هر تعداد رأیی کـه از طرف اکثریّت مردم بر طبق چهارچوب قانون اساسی انتخاب شد؛ این مشروع است، دولت قانونی هست و حتما مردم او را قانونی بدانند و تا آنجایی کـه مـیتوانند بـه او کمک کنند؛ [البتّه] حقوق دوجانبه‌ای برقرار است.
البتّه هر دولتی منتقدینی دارد، این دولت هم منتقدینی دارد، دولتهای قبلی هم هرکدام انتقادکنندگانی داشتند؛ که تا اینجای قضیّه هیچ اشکالی ندارد.انی هستند کـه این روش را قبول ندارند، این رفتار را قبول ندارند، این حرف را قبول ندارند، این سیـاست را قبول ندارند؛ اینـها منتقدند و انتقاد مـیکنند، مانعی ندارد؛ امّا انتقادها حتما در چهارچوب منطقی باشد. خود بنده هم بـه دولتهای گوناگون انتقادهایی داشتم، این انتقادها را همواره هم تذکّر داده‌ام، درون هیچ موردی از آنچه بـه نظر من عیب بوده و جای انتقاد بوده است، از تذکّر خودداری نکردم؛ منتها این تذکّرات را درون وضع مناسب و در موقعیّت مناسب و با شکل مناسب دادیم؛ یـا پیغام دادیم، یـا حضوری گفتیم، یـا اصرار کردیم. تذکّر‌هیچ اشکالی ندارد امّا این تذکّر بایستی جوری باشد کـه اعتماد عمومـی را ازانی‌ کـه مسئولند و مشغول کارند، سلب نکند؛ تذکّر حتما جوری باشد کـه موجب بی‌اعتمادی عمومـی نشود، اهانت وجود نداشته باشد و روشـهای خشم‌آلود وجود نداشته باشد؛ همـه با برادری اسلامـی بـه مسئله‌ی ارتباطِ مـیان دولت و ملّت نگاه کنند و با آن شیوه ‌رفتار ند.
البتّه این طرفینی است. من، هم بـه مردم این توصیـه را عرض مـیکنم کـه با دولت بایستی مـهربانانـه و با نگاه همراهی و همدلی سخن گفت، هم بـه مسئولان کشور – درون سه قوّه – این را تأکید مـیکنم کـه آنـها هم حتما با منتقدین خود و باانی کـه از آنـها انتقاد مـیکنند رفتار مناسبی داشته باشند، آنـها را تحقیر نکنند، بـه آنـها اهانت نکنند؛ تحقیر مخالفان از سوی مسئولان، خلاف تدبیر و خلاف حکمت است. من مردم عزیزمان را بـه بی‌تفاوتی دعوت نمـیکنم، بـه نظارت ن دعوت نمـیکنم؛ آنـها را بـه اهتمام درون مسائل اساسی کشور دعوت مـیکنم؛ امّا اصرار مـیکنم کـه برخوردها نـه از سوی مردم نسبت بـه مسئولین و نـه از سوی مسئولین نسبت بـه منتقدین، تخریبی نباید باشد؛ نـه تحقیر باشد، نـه اهانت باشد. ممکن هست در یک قضیّه‌ای، یک عدّه‌ای دغدغه داشته باشند؛ دغدغه داشتن جرم نیست؛ دلواپس بودن جرم نیست. مـیتوانندانی حقیقتاً نسبت بـه یک مسئله‌ی مـهم و حسّاس کشور، احساس دلواپسی و دغدغه‌مندی کنند؛ هیچ مانعی ندارد؛ امّا این به‌معنای متّهم نباشد، به‌معنای نادیده گرفتن زحمات و خدمات نباشد. از آن طرف هم دولت و طرف‌داران دولت بهانی کـه ابراز دغدغه و دلواپسی مـیکنند، بایستی اهانتی نکنند. من این را صریحاً بـه ملّت عزیزمان عرض مـیکنم – قبلاً هم گفتم – من از همـه‌ی دولتها درون دوران مسئولیّت خودم حمایت کردم؛ از این دولت هم حمایت مـیکنم. هرجا هم لازم باشد تذکّر مـیدهم؛ البتّه چک سفید امضا هم بهی نمـیدهم. نگاه مـیکنم بـه عملکردها و برحسب عملکردها قضاوت مـیکنم و به توفیق الهی و به کمک الهی، برحسب عملکردها هم عمل خواهم کرد. این مطلب اوّل درون توضیح و تبیین آنچه به‌عنوان شعار سال – همدلی و هم‌زبانیِ مـیان دولت و ملّت – مطرح کردیم؛ همدل باشند، هم‌زبان باشند و همکاری کنند و در کنار هم بـه سوی رفع مشکلات حرکت کنند.
عرض کردیم این وقتی اهمّیّت پیدا مـیکند ‌که فرصتهای بزرگی درون اختیـار هست و چالشـهای بزرگی را انسان انتظار مـیبرد؛ امروز از همـین روزها است. امروز، هم فرصتهای بسیـار بزرگی داریم، هم چالشـهایی درون پیش روی ما هست که بایستی با این چالشـها برخورد کنیم و با کمک این فرصتها، بر این چالشـها بـه توفیق الهی پیروز بشویم. خب، امروز فرصتهای بزرگی داریم؛ یکی از بزرگ‌ترین فرصتهای ما مربوط مـیشود بـه نیروی انسانی کارامد و مبتکر کـه در کشور ما بحمدالله بوفور و فراوانی، نیروی کارآمد و عمدتاً جوان و دارای ابتکار و روحیّه وجود دارد.
یکی از بزرگ‌ترین فرصتهای ما همراهی مردم ما و جوانـهای ما با نظام و هدفهای نظام و امام بزرگوار است. من بـه شما برادران و ان عزیز توجّه مـیدهم کـه نگاه کنید درون این ‌های روز قدس یـا بیست‌ودوّم بهمن، عمده جوانـها هستند؛ این جوانـها همان جوانـهایی هستند کـه شبانـه‌روز به‌وسیله‌ی رسانـه‌های صوتی و تصویری و اینترنتی، درون زیر بمباران تخریب قرار دارند؛ غوغایی هست در دنیـا؛ درون دنیـای مجازی. درون دنیـای رسانـه‌های صوتی و تصویری، صدها رسانـه، و با یک اعتبار هزارها رسانـه، درون حال بمباران افکار جوانـهای ما هستند؛ بعضی‌ از آنـها سعی مـیکنند جوانـها را از دین برگردانند، بعضی سعی مـیکنند آنـها را از نظام اسلامـی منصرف کنند، بعضی سعی مـیکنند آنـها را بـه ایجاد اختلاف وادار کنند، بعضی سعی مـیکنند آنـها را درون خدمت هدفهای خبیث خود بگیرند، بعضی سعی مـیکنند آنـها را بـه ولنگاری و بیکارگی سوق بدهند؛ این بمباران به‌طور دائم بر روی سر جوانـهای ما و به‌وسیله‌ی همـین دستگاه‌ها و رسانـه‌های صوتی و تصویری و اینترنتی درون حال انجام است؛ درعین‌حال شما نگاه مـیکنید مـی‌بینید ده‌ها مـیلیون از همـین جوانـها درون سرتاسر کشور درون روز بیست‌و‌دوّم بهمن مـی‌آیند و شعار مـیدهند و ابراز احساسات مـیکنند و نسبت بـه امام، نسبت بـه اسلام، نسبت بـه نظام اسلامـی ابراز ارادت مـیکنند؛ این چیز کوچکی نیست، این فرصت بسیـار بزرگی است.
یکی دیگر از فرصتها عبارت هست از پیشرفتهای علمـی‌ای کـه در دوران تحریم به‌وجود آمده است. یک وقت قدرتها و دولتها و پولها و سرمایـه‌های جهانی و بین‌المللی بـه کمک یک ملّتی مـی‌آیند؛ یک‌وقت همـه‌ی درها را به‌روی یک ملّت مـی‌بندند، در‌عین‌حال آن ملّت مـیتواند درون بخشـهای مختلف کارهای بزرگ د. امروز شما این کارها را مشاهده مـیکنید؛ اینـها را دست‌کم نباید گرفت. همـین فاز دوازدهم پارس جنوبی کـه چند روز قبل از این به‌وسیله‌ی رئیس جمـهور افتتاح شد، یک طرح صنعتی بسیـار بزرگ و پیچیده هست که مـیتواند رشد اقتصادی کشور را و محصول تلاش عمومـی کشور را به‌صورت محسوسی افزایش بدهد. از این قبیل چیزها فراوان داریم. ملاحظه کردید درون رزمایش نیروهای مسلّح، دستگاه‌هایی وارد عرصه شده‌اند کـه دشمنان از دیدن اینـها تعجّب مـیکنند؛ این تعجّب را بـه زبان هم مـی‌آورند؛ نـه اینکه ما تعجّب آنـها را حدس بزنیم، خودشان مـیگویند کـه تعجّب مـیکنند؛ اینـها همـه درون زمان تحریم اتّفاق افتاده است. این چیز کوچکی نیست، این فرصت بسیـار بزرگی است، اینـها را درون طول سالهای متمادیِ تحریم – یعنی از سالهای ۸۹ و ۹۰ و ۹۱ و ۹۲ کـه این تحریمـهایِ بـه گمان آنـها فلج‌کننده بر کشور سایـه مـی‌انداخته هست – جوانـهای ما انجام دادند، نیروهای مبتکر ما انجام دادند. این خیلی فرصت بزرگی به منظور کشور است؛ [پس] همـین تحریمـها هم فرصت است. من این را بعداً مختصراً عرض خواهم کرد کـه خود همـین تحریمـها بـه یک معنا فرصت هست برای ملّت ایران؛ بله دشواری‌هایی به‌وجود آورده هست امّا این تحریم، مـیتواند فرصت باشد کـه در این زمـینـه عرض مـیکنم.البتّه چالشـهایی هم داریم کـه درباره‌ی این چالشـها هم امروز مقداری عرض خواهم کرد. امروز یکی از نقدترین و بزرگ‌ترین چالشـهای کشور مسئله‌ی اقتصاد ملّی است؛ اقتصاد. انتظار به‌حقّ مردم ما، این هست که از یک اقتصاد شکوفا برخوردار باشند، رفاه عمومـی باشد، طبقه‌ی ضعیف از وضعیّت غیر‌قابل ‌قبول خارج بشود، از مشکلات نجات پیدا کند؛ اینـها انتظارات مردم ما هست و این انتظارات به‌حق است؛ اقتصاد کشور نیـازمند یک حرکت جدّی و یک کار بزرگ هست که من حالا بعضی از خصوصیّات را عرض مـیکنم. من البتّه چند سال هست راجع بـه اقتصاد حرف مـی. من درون همـین جلسه، چند سال قبل از این پیش‌بینی کردم و گفتم دشمنان بر روی اقتصاد ما متمرکز خواهند شد،(۱۰) مسئولین حتما به فکر باشند، خودشان را آماده کنند؛ کمرها را محکم کنند به منظور مواجهه‌ی با خصومت دشمنان و سیـاستهای خصمانـه‌ی دشمنان کـه روی اقتصاد کشور متمرکز شده‌اند. حالا من درون مورد اقتصاد، مطالبی را عرض خواهم کرد.
امر‌وز دهه‌ی عدالت و پیشرفت از نیمـه گذشته است. یک دهه را ما به‌عنوان دهه‌ی عدالت و پیشرفت معیّن کردیم و معرّفی کردیم کـه از نیمـه گذشته؛ بیست‌سالِ چشم‌انداز بـه نیمـه رسید، بیست سالی کـه برای چشم‌انداز معیّن کردیم و سیـاست‌گذاری کردیم، ده سال آن گذشته است؛ ده سال [دیگر] درون مقابل روی ما است، اینـها مسائل مـهمّی است؛ حسّاسیّت مسائل اقتصادی با توجّه بـه این واقعیّتها بیشتر مـیشود.
دشمنان ما صریحاً مـیگویند کـه هدفشان از فشارهای اقتصادی یک هدف سیـاسی است. هدف آنـها این هست که مردم ایران را درون مقابل نظام اسلامـی قرار بدهند؛(۱۱) توجّه بفرمایید؛ البتّه بله، «مرگ بر آمریکا»، چون آمریکا آن عامل اصلی این فشارها هست و خودشان هم اصرار دارند بر اینکه متمرکز بشوند روی اقتصاد ملّت عزیزما. هدفشان چیست؟ هدف این هست که مردم را درون مقابل دستگاه قرار بدهند؛ این را صریحاً مـیگویند کـه مـیخواهیم فشار اقتصادی بیـاوریم که تا وضعیّت مردم سخت بشود و مردم وادار بـه اعتراض بشوند درون مقابل دولت و در مقابل نظام اسلامـی. این را صریحاً مـیگویند البتّه بدروغ گاهی ادّعا مـیکنند کـه طرف‌دار ملّت ایرانند کـه این دروغها را نمـیشود باور کرد و نباید از دشمن باور کرد، لکن هدفشان همان هدف سیـاسی است. مـیخواهند این امنیّتی کـه امروز درون کشور ما هست را – کـه این امنیّت، درون منطقه‌ی غرب آسیـا کـه ما درون آن قرار داریم، بی‌نظیر است؛ بحمدالله امروز نـه درون شرق ما، نـه درون غرب ما، نـه درون شمال ما، نـه درون جنوب ما، درون هیچ کشوری امنیتّی مانند امنیّتی کـه امروز بر کشور ما و ملّت ما حاکم است، وجود ندارد – به‌دست مردم از بین ببرند و مردم را وادار کنند بـه برهم زدن امنیّت؛ و حرکات اعتراضی را درون کشور شروع کنند؛ دارند تحریک مـیکنند، دارند کار مـیکنند، دارند برنامـه‌‌ریزی مـیکنند. این کاری هست که باجدّیّت و با شدّت به‌دنبال آن هستند؛ خب این یک شرایط مـهم است، این یک چالش بزرگ است. وقتی یک چنین چالشی درون کشور وجود دارد، همـه‌ی نیروها حتما در کنار هم قرار بگیرد، با هم کار کنند و مسئله‌ی اقتصاد را جدّی بگیرند.
من چند نکته را درون باب اقتصاد عرض مـیکنم. نکته اوّل این هست که امروز عرصه‌ی اقتصاد، به‌خاطر سیـاستهای خصمانـه‌ی آمریکا، یک عرصه‌ی کارزار است، یک عرصه‌ی جنگ است، جنگی از نوع خاص. درون این عرصه‌ی کارزار، هری بتواند بـه نفع کشور تلاش کند، جهاد کرده است. امروز هری بتواند بـه اقتصاد کشور کمک د، یک حرکت جهادی انجام داده است. این جهاد است؛ البتّه جهادی هست که ابزار خودش را دارد، شیوه‌های مخصوص خود را دارد، حتما این جهاد را همـه با تدبیر مخصوص خود و سلاح مخصوص خود انجام بدهند. این نکته‌ی اوّل.
نکته‌ی دوّم این هست که درون نگاه کلان بـه اقتصاد کشورمان دو جور نگاه وجود دارد. من خواهش مـیکنم بخصوص صاحب‌نظران و همچنین جوانان و عامّه‌ی مردم عزیزمان بـه این نکته توجّه کنند کـه دو جور نگاه بـه رونق اقتصادی و پیشرفت اقتصاد وجود دارد؛ یک نگاه مـیگوید کـه ما پیشرفت اقتصاد را حتما از ظرفیّتهای درون کشور و درون مردم تأمـین یم. ظرفیّتهای بسیـار زیـادی درون کشور وجود دارد کـه از این ظرفیّتها یـا استفاده نشده هست یـا درست استفاده نشده است؛ از این ظرفیّتها استفاده کنیم؛ [یعنی] اقتصاد درون‌زا؛ اقتصادی کـه مایـه‌ی خود و مادّه‌ی خود را از درون کشور و از امکانات کشور و از توانایی‌های مردم خودمان بـه دست مـی‌آورد. این یک نگاه هست که مـیگویند به منظور رونق اقتصادی نگاه کنیم بـه امکانات درونی کشور و استعدادها را و ظرفیّتها را بشناسیم، آنـها را بدرستی بـه کار بگیریم، [آن وقت] اقتصاد رشد خواهد کرد، نمو خواهد کرد؛ این یک نگاه.
نگاه دوّم بـه اقتصاد کشور نگاه بـه پیشرفت اقتصاد با استفاده از کمک بیرون از مرزها است؛ مـیگوید سیـاست خارجی‌مان را تغییر بدهیم که تا اقتصاد ما درست بشود، با فلان مستکبر کنار بیـاییم که تا اقتصاد رونق پیدا کند، تحمـیل قدرتهای مستکبر را درون بخشـهای گوناگون و مسائل گوناگون بپذیریم که تا اقتصادمان رونق پیدا کند؛ این هم نگاه دوّم است. امروز شرایط کشور بـه ما نشان داده هست که این نگاه دوّم یک نگاه کاملاً غلط و عقیم و بی‌فایده است. همـین تحریمـهایی کـه امروز علیـه ملّت ایران اعمال مـیشود، دلیل محکم و متقنی هست بر غلط بودن این نگاه؛ یعنی شما وقتی کـه به امـید قدرتهای خارجی نشستید که تا آنـها بیـایند اقتصاد شما را رونق بدهند و با زیر بار آنـها رفتن، اقتصاد را رونق بدهید، آنـها بـه حدّ کم قانع نیستند. وقتی کـه شما نگاه مـیکنید بـه بیرون، مواجه مـیشوید با یک مسئله‌ای مثل کاهش قیمت نفت؛ ناگهان قدرتهای مستکبر با همراهی ایـادی منطقه‌ای خودشان متأسّفانـه بـه این نتیجه مـیرسند کـه قیمت نفت را بـه نصف و گاهی کمتر از نصف برسانند؛ شما مواجه مـیشوید با یک چنین مشکلی؛ وقتی نگاه بـه بیرون باشد، این است. وقتی شما نگاه بـه درون کردید، دیگر این‌جور نیست. امروز خارجی‌ها و رؤسای قدرتهای مستکبر مـیخواهند همـین نگاه دوّم را درون مردم ما تقویّت کنند.
من پیـام رئیس جمـهور آمریکا را کـه به مناسبت عید نوروز خطاب بـه مردم ایران ‌کرده هست دیدم؛ او درون این پیـام مـیگوید کـه شما بیـایید حرفهای ما را قبول ید؛ درون واقع محتوا و محصول حرف او این هست مـیگوید درون مذاکرات هسته‌ای آن چیزی را کـه ما بـه شما دیکته مـیکنیم این را شما قبول ید که تا در کشور شما ‌کار بـه وجود بیـاید، ‌تا سرمایـه بـه وجود بیـاید، که تا فعّالیّت اقتصادی درون کشور شما راه بیفتد؛ یعنی همـین نگاه دوّم. این نگاه، نگاهی هست که هرگز بـه نتیجه نخواهد رسید؛ ‌باید نگاه کنیم بـه درون کشور، ظرفیّتهای درونی بسیـار است. این اقتصاد مقاومتی‌ای کـه ما عنوان کردیم و مطرح کردیم و خوشبختانـه مورد قبول و استقبال همـه‌ی صاحب‌نظران قرار گرفت – یعنی من حتّی یک نفر از صاحب‌نظران اقتصادی و اجتماعی را ندیدم کـه آنچه را به‌عنوان سیـاست اقتصاد مقاومتی مطرح شده، او رد کند – ناظر بـه همـین است؛ یعنی ناظر بـه امکانات درونی کشور. وقتی کـه اجازه نمـیدهند کـه شما به منظور زمـین خودت از بیرون آب بیـاوری، حتما چاه حفر کنی و از درون زمـین خودت آب بیرون بیـاوری که تا محتاج ‌آب آن همسایـه‌ی بخیل نباشی؛ حتما از درون خود استمداد کنیم و بتوانیم کارها را پیش ببریم. این هم نکته‌ی دوّم.
نکته سوّم؛ نـه درون اقتصاد و نـه درون هیچ برنامـه‌ی دیگری، بدون هدف‌گذاری نمـیشود حرکت کرد، حتما هدف‌گذاری بشود. اگر درون هر کاری بدون هدف‌گذاری مسئولان دولتی حرکت کنند و پیش بروند، کار بـه روزمرّه‌گی خواهد رسید؛ بـه نتیجه نمـیرسد. هدف‌گذاریِ مشخّص و ثابتی حتما وجود داشته باشد کـه به‌سمت آن هدف، همـه‌ی دستگاه‌ها را و همـه‌ی امکانات را بسیج کنند. بـه نظر بنده آن چیزی کـه امسال و سالهای بعد از این حتما به‌عنوان هدف اقتصاد مورد توجّه باشد، عبارت هست از سرمایـه‌گذاری بر روی تولید داخلی. همـه‌ی تلاشـها از سوی همـه حتما برای تقویت تولید داخلی بسیج ‌بشود. از همـه‌ی مسئولانی کـه در زمـینـه‌های اقتصادی فعّالیّت دارند و از همـه‌ی آحاد مردم حتما مطالبه بشود کـه به مسئله‌ی تقویت تولید داخلی کمک کنند.
البتّه راه‌هایی وجود دارد به منظور کمک کـه من بعضی را عرض مـیکنم. یکی از لازم‌ترین کارها این هست که از بنگاه‌های تولیدی متوسّط و کوچک حمایت بشود؛ یکی از کارها این هست که فعّالیّتهای بنگاه‌های دانش‌بنیـان تقویت بشود. اینکه ما روی علم و فنّاوری تکیـه مـیکنیم، فقط بـه خاطر این نیست کـه مـیخواهیم نِصاب علمـی خودمان را بالا ببریم؛ پیشرفت علم و فنّاوری بـه پیشرفت اقتصاد کمک مـیکند؛ بنگاه‌هایی کـه دانش‌بنیـان هستند مـیتوانند بـه اقتصاد ملّی کمک کنند. یکی از کارهای لازم، نـهضت کاهش خام‌فروشی است. اینکه من چندی پیش راجع بـه وابسته بودن اقتصادمان بـه نفت اعتراض کردم و در سخنرانی گفتم، ناظر بـه این است. ما حتما کاری کنیم کـه خام‌فروشی بتدریج کاهش پیدا کند، که تا اینکه بکلّی از بین برود؛ حتما ارزش افزوده ایجاد کرد. بانک‌ها مـیتوانند نقش ایفا کنند؛ هم نقش کمک کننده و هم نقش تخریب کننده؛ این مورد توجّه مسئولان ارشد بانکی کشور حتما قرار بگیرد. بعضی از بانک‌ها درون سرتاسر کشور با شیوه‌های خاص برخی از بنگاه‌های اقتصادی کوچک و متوسّط را بـه تعطیلی کشاندند، نابود د؛ بانک‌ها مـیتوانند کمک ند و یـا مـیتوانند تخریب کنند. یکی از کارهای اساسی، تسهیل سرمایـه‌گذاری است؛ یکی از کارهای اساسی ‌کاهش واردات کالاهای مصرفی است؛ یکی از کارهای اساسی مبارزه‌ی با قاچاق است. کارهای گوناگونی را مسئولین دولتی مـیتوانند انجام بدهند؛ بخشی از آنـها این چیزهایی بود کـه من اینجا عرض کردم. البتّه این کارها همـه کارهای دشواری است؛ گفتن این حرفها آسان است، عمل آنـها مشکل است. امّا همـین کار مشکل را مسئولین حتماً بایستی انجام بدهند چون مسئله مسئله‌ی مـهمّی است.مردم هم مـیتوانند نقش ایفا کنند. آنانی کـه قادر بر سرمایـه‌گذاری هستند، سرمایـه‌گذاری‌شان را متوجّه تولید کنند و در تولید سرمایـه‌گذاری ند.انی کـه مصرف‌کننده هستند – کـه همـه‌ی ملّت ما درون واقع مصرف‌کننده‌اند – محصولات داخلی را مصرف کنند کـه من روی این بارها و بارها تکیـه کردم و امروز هم عرض مـیکنم و تکیـه مـیکنم. ‌همـه سعی ند محصولات داخلی را مصرف ند، کارگر ایرانی را حمایت ند، کارگاه تولیدی داخلی را با مصرف [محصول] آن رونق بدهند. پرهیز از اسراف؛انی کـه اهل اسرافند بدانند، این اسراف و زیـاده‌روی و ریخت‌و‌پاش کـه در اسلام این‌همـه مذّمت شده است، سرنوشت اقتصاد ملّی را تعیین مـیکند؛ اگرچنانچه از اسراف و زیـاده‌روی و ریخت‌وپاش اموال شخصی، چه آب، چه نان، وسایل تشریفاتی زیـادی درون مـهمانی‌ها، درون عقدها، درون عروسی‌ها، درون بقیّه‌ی ‌مراسم و چه بقیّه‌ی چیزهای دیگر پرهیز بشود، بـه اقتصاد ملّی کمک مـیکند. آنانی کـه در کارهای تجارت خارجی و دادوستد خارجی هستند، مـیتوانند نقش ایفا کنند؛ نقش آنـها هم عبارت هست از صحّت عمل، که تا بتوانند آبروی ملّت ایران را [حفظ کنند]. این هم نکته‌ی سوّم.
نکته‌ی چهارم درون زمـینـه‌ی اقتصاد این هست که تحریم تنـها ابزار دشمن است، این را بدانند. تنـها ابزار دشمن به منظور مقابله‌ی با ملّت ایران امروز عبارت هست از تحریم؛ اگر ما درست عمل کنیم، با تدبیر عمل کنیم، تحریم مـیتواند بی‌اثر بشود. همچنان‌که اشاره کردم، همـین دستگاه‌های تولیدی و صنعتی‌ای کـه امروز خوشبختانـه دستگاه‌های دولتی آنـها را افتتاح مـیکنند – ازجمله همـین فاز دوازدهم پارس جنوبی کـه قبلاً اشاره کردم و همـین پیشرفتهای نظامـی و همـین پارک‌های علم و فنّاوری و امثال اینـها – کارهایی هست که مـیتواند این‌جور تحریم را از بین ببرد؛ اثر تحریم را اوّل کاهش بدهد، بعد هم از بین ببرد. تحریم، مشکل‌تراش بود امّا به منظور ما برکاتی هم داشت. تحریم بـه ما نشان داد کـه باید بـه خودمان متّکی باشیم و به ما ثابت کرد کـه مـیتوانیم از نیروهای درونی خودمان استفاده کنیم. اگر مسئولین دولتی و آحاد مردم و بخصوص فعّالان بخشـهای اقتصادی همّت ند، تلاش ند و دستگاه‌های رسانـه‌ای عمومـی هم کمک ند – کـه حالا اشاره خواهم کرد – ان‌شاءالله خواهیم دید کـه تحریم قادر نخواهد بود کـه ملّت ایران را از پیشرفت باز دارد.
یک مطلب راجع بـه مسائل هسته‌ای عرض یم؛ البتّه نکات دیگری هم وجود دارد کـه نمـیخواهم بیش از این درون این زمـینـه بحث را ادامـه بدهم. چند جمله درون باب مسائل هسته‌ای: اوّلاً درون زمـینـه‌ی مسائل هسته‌ای، دشمنان ما کـه طرف مقابل ملّت ایران قرار دارند – کـه عمده هم آمریکا هست – اینـها دارند با تدبیر و سیـاست‌گذاری حرکت مـیکنند. این را ما کاملاً توجّه داریم، مـیفهمند کـه دارند چه‌کار مـیکنند؛ آنـها بـه این مذاکرات احتیـاج دارند، آمریکا بـه مذاکرات هسته‌ای بسیـار احتیـاج دارد. این اختلافاتی هم کـه مـی‌بینید درون بین آمریکایی‌ها هست، سناتورهای آمریکا یک‌جور، دولت آمریکا یک‌جور، این معنایش این نیست کـه اینـها بـه این مذاکرات نیـازمند نیستند؛ نـه، آن جناح مقابل دولت، مایل هست امتیـازی را کـه در این مذاکرات وجود دارد، بـه نام حریفش کـه حزب دموکرات هست ثبت نشود؛ دنبال این هستند. بـه این مذاکرات احتیـاج دارند و این مذاکرات را به منظور خودشان لازم مـیدانند امّا ابراز استغنا مـیکنند.
در همـین پیـام نوروزی رئیس‌جمـهور آمریکا متأسّفانـه حرفهای غیر صادقانـه‌ای وجود داشت. بااینکه نسبت بـه ملّت ایران علی‌الظّاهر اظهار دوستی مـیکنند امّا انسان کاملاً و بروشنی درمـی‌یـابد کـه این اظهارات صادقانـه نیست. یکی از حرفها این بود کـه در ایرانانی هستند کـه با حلّ دیپلماتیک مسئله‌ی هسته‌ای موافقت ندارند؛ این را او مـیگوید. مـیگوید درون ایرانانی هستند کـه نمـیخواهند مسئله‌ی هسته‌ای با مذاکرات دیپلماسی حل‌وفصل بشود؛ این دروغ است؛ درون ایران هیچ‌نیست کـه نخواهد مسئله‌ی هسته‌ای حل بشود و با مذاکرات حل بشود. آنچه ملّت ایران نمـیخواهند عبارت هست از قبول تحمـیل‌ها و زورگویی‌های آمریکا؛ این را نمـیخواهد. آنچه ملّت ایران درون مقابل آن مقاومت مـیکند قبول زورگویی‌های طرف مقابل است. طرف مقابل مـیگوید بیـایید مذاکره کنیم و شما حرفهای ما را موبه‌مو قبول کنید؛ این را مـیگوید. ملّت ایران درون مقابل این ایستاده هست و یقیناً نـه مسئولین ما، نـه هیئت مذاکره‌کننده و پشت‌ سرِ آنـها ملّت ایران، مطلقاً این را قبول نخواهد کرد.
نکته‌ی دوّم درون مورد مسائل هسته‌ای این هست که این مذاکراتی کـه امروز درون جریـان هست که با دولتهای اروپایی و با آمریکا مذاکره مـیکنند، مذاکره‌ی با آمریکا صرفاً درون قضیّه‌ی هسته‌ای هست و لاغیر، این را همـه بدانند. ما درباره‌‌ی مسائل منطقه‌ای با آمریکا مذاکره‌ای نمـیکنیم؛ هدفهای آمریکا درون مسائل منطقه‌ای، درست نقطه‌ی مقابل هدفهای ما است. ما درون منطقه امنیّت و آرامش مـیخواهیم، تسلّط ملّتها را مـیخواهیم؛ سیـاست آمریکا درون منطقه ایجاد ناامنی است. شما بـه مصر نگاه کنید، بـه لیبی نگاه کنید، بـه سوریـه نگاه کنید! دستگاه‌های استکباری و در رأس آنـها آمریکا، درمقابل بیداری اسلامـی‌ای کـه به‌وسیله‌ی ملّتها به‌وجود آمد، یک ضدّ حمله را شروع د کـه هنوز ادامـه دارد و ملّتها را درون منطقه دارد بتدریج بدبخت مـیکند؛ هدف آنـها این است؛ این درست نقطه‌ی مقابل هدفهای ما است. ما نـه درون مسائل منطقه‌ای، نـه درون مسائل داخلی و نـه درون مسئله‌ی تسلیحات، با آمریکا مطلقا صحبت و مذاکره‌ای نداریم؛ مذاکره، صرفاً درون قضیّه‌ی هسته‌ای هست و اینکه ما درون موضوع هسته‌ای با روش دیپلماسی چگونـه مـیتوانیم بـه نتیجه برسیم.
نکته‌ی سوّم؛ اینکه آمریکایی‌ها تکرار مـیکنند کـه «ما قرارداد با ایران مـیبندیم، بعد نگاه مـیکنیم ببینیم اگر بـه قرارداد عمل د تحریمـها را برمـیداریم» این حرف حرف غلط و غیر قابل قبولی است؛ این را ما قبول نداریم. رفع تحریمـها جزو موضوعات مذاکره است، نـه نتیجه‌ی مذاکرات؛ آنانی کـه دست‌اندرکار هستند، فرق این دو را بخوبی مـیفهمند. این یک خدعه‌ی آمریکایی هست که مـیگویند قرارداد مـیبندیم، نگاه مـیکنیم بـه رفتارها، بعد تحریمـها را برمـیداریم! این‌جوری نیست؛ همـین‌طور کـه مسئولین ما صریحاً گفته‌اند و رئیس‌جمـهور محترم صریحاً گفت، رفع تحریمـها حتما بدون هیچ فاصله‌ای درون هنگام رسیدن بـه توافق انجام بگیرد، یعنی رفع تحریم جزء توافق هست نـه چیزی مترتّب بر توافق.
یک نکته‌ی دیگر؛ آمریکایی‌ها تکرار مـیکنند کـه ایران بایستی درون تصمـیم‌هایی کـه مـیگیرد و چیزهایی کـه قبول مـیکند، بازگشت‌ناپذیری‌ای وجود داشته باشد؛ این را ما قبول نداریم. اگرچنانچه طرف مقابل مـیتواند بـه هر بهانـه‌ای باز هم تحریمـها را علیـه ملّت ایران برقرار کند، هیچ وجهی ندارد کـه هیئت مذاکره‌کننده‌ی ما بپذیرد و کاری انجام بدهد کـه این کار برگشت‌ناپذیر است؛ به‌هیچ‌وجه، این یک صنعت مردمـی است، یک صنعت بومـی است، متعلّق بـه مردم است، دانش آن و فنّاوری آن مال مردم است، حتما پیش برود؛ این پیشرفت جزء ذات هر صنعت و فنّاوری است. آنـها بحث بمب اتم را پیش مـیکشند، خب خودشان هم مـیدانند کـه ما دنبال سلاح هسته‌ای نیستیم امّا این را یک بهانـه‌ای قرار داده‌اند به منظور فشار آوردن بر ملّت ایران. ما درون این مذاکرات بـه همـه‌ی تعهّدات بین‌المللی پایبند بودیم، ما درون این مذاکرات بـه تعهّدات اخلاق سیـاسی-اسلامـی پایبند بودیم، ما نقض عهد نکردیم، ما دو جور حرف نزدیم، ما تلوّن به‌خرج ندادیم؛ نقطه‌ی مقابل و طرف مقابل ما آمریکایی‌ها هستند، عهدشکنی د، تلوّن درون آراء نشان دادند، تقلّب نشان دادند، رفتار آنـها یک رفتاری هست که به منظور ملّت ما مایـه‌ی عبرت است؛ آنانی هم کـه در درون مجموعه‌ی روشنفکری کشور هنوز ملتفت نبودند کـه طرف مقابلشان – آمریکا – کیست، خوب هست نگاه کنند بـه این مذاکرات و بفهمند با چهی مواجهند و آمریکا امروز درون دنیـا چه دارد انجام مـیدهد. این تهدیدهایی هم کـه مـیکنند بی‌اثر است؛ اینکه تهدید مـیکنند بـه تحریم بیشتر، اینکه درون خلال حرفها تهدید مـیکنند بـه تحرّک نظامـی، اینـها تهدیدهایی هست که ملّت ایران را نمـیترسانَد؛ ملّت ایران ایستاده هست و ان‌شاءالله با کمال موفّقیّت از این آزمون بزرگ بیرون خواهد آمد؛ البتّه توفیقات الهی مـیتواند ملّت ما را درون این راه موفّق کند.
مسائل مـهمّ دیگری هم وجود دارد کـه مجال طرح آنـها الان نیست؛ مسلّماً کارهای بزرگی برعهده‌ی ملّت و دولت ایران است؛ مسئله‌ی اتّحاد اسلامـی، مسئله‌ی کمک بـه ملّتهای مستضعف، گسترش نفوذ معنوی اسلام درون منطقه کـه امروز پرچم آن دست ملّت ایران است، اینـها کارهای بزرگی هست که اگرچنانچه خدای متعال توفیقات خود را شامل حال ملّت عزیزمان د – کـه ان‌شاءالله خواهد کرد، بـه برکت دعاهای شما، بـه برکت همّت و تلاش شما و بخصوص جوانان – این کارهای بزرگ را ان‌شاءالله انجام خواهیم داد.
و السّلام‌ علیکم‌ و رحمة الله‌ و برکاته

۱) سوره‌ی حج، بخشی از آیـه‌ی ۳۹؛ «...و البتّه خدا بر پیروزی آنان سخت توانا است»
۲) سوره‌ی حج، آیـه‌ی ۴۱؛ «همانانی کـه چون درون زمـین بـه آنان توانایی دهیم، نماز برپا مـیدارند و زکات مـیدهند و به کارهای پسندیده وامـیدارند، و از کارهای ناپسند باز مـیدارند، و فرجام همـه‌ی کارها از آنِ خدا است»
۳) من لا یحضره الفقیـه، ج ۱ ، ص ۲۱۰؛ «نماز تقرّب هر پرهیزکار است»
۴) سوره‌ی توبه، بخشی از آیـه‌ی ۱۰۳؛ «از اموال آنان صدقه‌ای بگیر ...»
۵) کافی، ج ۵ ، ص ۵۶؛ «با آن همـه‌ی فرائض و واجبات برپا مـیشود»
۶) سوره‌ی نحل، بخشی از آیـه‌ی ۹۰ ؛ «درحقیقت خدا بـه دادگری و نیکوکاری و بخشش بـه خویشاوندان فرمان مـیدهد و از کارهای زشت و ناپسند و ستم باز مـیدارد...»
۷) سوره‌ی اعراف، بخشی از آیـه‌ی ۱۵۷ ؛ «... [همان پیـامبری که] آنان را بـه کار پسندیده فرمان مـیدهد، و از کار ناپسند باز مـیدارد ...»
۸) کافی، ج ۴ ، ص ۵۷۰؛ «شـهادت مـیدهم کـه نماز را بـه پا کردی و زکات را پرداختی و امر بـه معروف و نـهی از منکر کردی»
۹) سوره‌ی توبه، بخشی از آیـه‌ی ۷۱ ؛ «و مردان و زنان با ایمان، دوستان یکدیگرند، کـه به کارهای پسندیده وامـیدارند، و از کارهای ناپسند باز مـیدارند، و نماز را برپا مـیکنند و زکات مـیدهند ...»
۱۰) بیـانات درون جمع زائران و مجاوران حرم رضوی درون مشـهد مقدّس (۱۳۸۶/۱/۱)
۱۱) شعار مرگ بر آمریکای حضّار